BKS Oldboys

Na kolejnych kartach z historii Bocheńskiego Klubu Sportowego, w moim blogu będą pojawiały się wspomnienia o ludziach sportu – zawodnikach, trenerach, działaczach, którzy tę historię tworzyli… 

Dzisiaj, kiedy zaczynam ten cykl, jest szczególna data… Cztery lata temu, piętnastego sierpnia 2016 roku, po długiej walce z nieuleczalną chorobą odszedł na zawsze  Antoni „Tosiu” Noszkowski. Prawdziwa ikona bocheńskiego sportu.

Urodzony w podbocheńskich Książnicach. Z naszym miastem związał się na dobre wybierając w 1965 roku naukę w tutejszym Liceum Ogólnokształcącym. Później studia na krakowskiej Akademii Ekonomicznej i powrót do Bochni, gdzie w 1970 roku podjął pracę w nowo powstałym Zakładzie Przetwórstwa Hutniczego. Po przekształceniu Zakładu w spółkę akcyjną, w 1992 roku został Głównym Księgowym, a później Dyrektorem Finansowym w STALPRODUKT S.A. w Bochni i członkiem Zarządu. Współautor potęgi tej firmy.

W życiu prywatnym, bez reszty oddany swojej sportowej pasji, jaką była piłka nożna. W młodości, pierwsze piłkarskie sukcesy odnosił z drużyną LZS „Targowianka”,

1967r – drużyna seniorów LZS „Targowianka” Pierwszy z lewej 19-letni kapitan zespołu Antoni Noszkowski

1972r – w górnym rzędzie, trzeci od lewej Antoni Noszkowski…

1972r. – Mecz Pucharu Polski (Podokręg Bochnia) na bocheńskim stadionie. Drugi z prawej stoi Antoni Noszkowski, obok (trzeci) jego brat Jan Noszkowski.

Jako kapitan zespołu  „Hutnik” Bochnia z pucharem za awans do IV ligi…

1976r.  Zimowy obóz piłkarski BKS-u w Kosarzyskach…

Potem związał się z drużynami z Bochni, najpierw z przyzakładowym „Hutnikiem”, później z Bocheńskim Klubem Sportowym. Temu ostatniemu, przez ponad trzydzieści pięć lat, oddawał serce i wielkie umiejętności –  jako zawodnik, potem trener i wreszcie ofiarny działacz i sponsor. Cichy, skromny, ogromnie pracowity. Opiekun i wychowawca kilku pokoleń młodych, bocheńskich piłkarzy, z którymi odnosił znaczące sukcesy – z trampkarzami awansował do szczebla centralnego Ogólnopolskiej Spartakiady Młodzieży, z dwoma rocznikami juniorów starszych zdobył awans do ligi międzywojewódzkiej. Inicjator wielu sportowych, piłkarskich projektów, takich jak organizacja i uczestnictwo w międzynarodowych turniejach, zarówno bocheńskiej młodzieży, jak i oldbojów. Z reprezentacją piłkarską „Stalproduktu” dwukrotnie zdobywał mistrzostwo Polski Hutników.  Z jego inicjatywy powstała bocheńska Liga Halowa Futsalu, Orlikowa Liga Oldbojów, a także odbyło się wiele meczów i turniejów  charytatywnych. W latach 1997 – 2015 organizował stojący na wysokim, piłkarskim poziomie międzynarodowy, halowy Turniej o Puchar Zarządu Stalprodukt S.A.

Za swoje przywiązanie, zasługi i osiągnięcia w działalności na rzecz bocheńskiego sportu nadano Mu tytuł Honorowego Prezesa Bocheńskiego Klubu Sportowego.

Niezawodny, szczery Przyjaciel i niezwykle uczynny Człowiek, w swoim życiu kierujący się zawsze dobrem innych. Nigdy nie skarżył się, ani nie użalał na postępowanie niektórych ludzi niesprawiedliwie oceniających jego klubową działalność, choć z pewnością bardzo to przeżywał. Nie chcę przypominać krzywd, których doznał od ludzi małych, choć „urzędowo ważnych” – On sam, z nieukrywaną goryczą, odebrał to jako „zapłatę” za lata służby na rzecz bocheńskiej, sportowej społeczności. Mimo postępującej choroby i znacznego osłabienia organizmu nie tracił kontaktu ze sportem, starał się bywać na meczach ukochanej drużyny BKS-u, przychodził także oglądać spotkania oldbojów, swoich dawnych kolegów z boiska. (JZ)

„Można odejść na zawsze, by stale być blisko…”  (ks. Jan Twardowski)

Galeria zdjęć…

Dzisiaj w nocy, w szpitalu klinicznym w Warszawie, zmarł Antoni Noszkowski (1947 – 2016). Wielki Człowiek. Legenda bocheńskiego sportu. Honorowy Prezes Bocheńskiego Klubu Sportowego.

Tosiu przegrał kilkuletnią, heroiczną walkę z nieuleczalną chorobą…

Miałem zaszczyt, od kilkudziesięciu lat,  być Jego kolegą i przyjacielem. Przepraszam, ale w tej chwili nie nie jestem w stanie zebrać myśli, by coś sensownego napisać, zwyczajnie chce mi się płakać… Żegnaj Tosiu…           (jzawada)

W ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy wielokrotnie uczestniczyłem wraz z p. Wiesławem Biernatem w negocjacjach z Burmistrzem Bochni i przedstawicielką MOSiR-u. Spotkania te organizował jako mediator p. Jan Balicki, przewodniczący RM i dotyczyły (przynajmniej z naszej strony) niezmiennie tego samego tematu – wprowadzenia w czyn choćby części zapisów Uchwały Nadzwyczajnego Zebrania Członków BKS w 1995 roku, uzgodnionych z ówczesnymi władzami miasta, a do teraz niezrealizowanych. Na każde spotkanie Burmistrz przychodził w tej samej asyście, prawniczki miejskiej oraz dyrektorki lub jej zastępczyni z MOSiR-u. Cała trójka, z uporem godnym lepszej sprawy, broniła nieustannie interesów tylko jednej strony, czyli Ośrodka.Czasami, aż śmieszne, wręcz alergiczne były ich natychmiastowe reakcje na choćby najmniejsze próby przypominania ustaleń z 1995 roku, m.in. bezpodstawnej darowizny majątku klubowego na rzecz Miasta, czy też niewywiązanie się tegoż Miasta z przyjętych zobowiązań. To wszystko przywodziło na myśl stare, polskie porzekadło, że „na złodzieju czapka gore” 🙂 .

Przez wiele miesięcy efekty tych spotkań były mizerne, wręcz zerowe, aż nagle i nieoczekiwanie strona ”rządowa” zmieniła front i zaczęła ustępować z zajętych wcześniej pozycji. Bez wątpienia przyczyniła się do tego „mega – wpadka” dyrektorki MOSiR-u z pseudo-remontem bieżni, skutkującym zniszczeniem boiska piłkarskiego. Nagle okazało się, że Klub, zgodnie z ustaleniami sprzed ponad dwudziestu lat, może być „MIEJSKI”, a w budynku przy Parkowej da się wygospodarować samodzielne pomieszczenie dla Klubu! Nie należy jednak z tego wyciągać zbyt optymistycznych wniosków, bo nie załatwia to najważniejszej dla Klubu sprawy – za kilka miesięcy kończy się warunkowa licencja na rozgrywanie zawodów na tym okaleczonym stadionie i od wiosennej rundy piłkarze znów będą zmuszeni rozgrywać swoje mecze poza Bochnią! Czy i kiedy powstanie nowy stadion piłkarski w Bochni, tego nie wie nikt. Szokujące jest to, że nie ma winnych zaistniałej sytuacji, a dyrektorka MOSiR-u w dalszym ciągu ma wolną rękę w zarządzaniu miejskimi obiektami sportowymi… więc „powtórki z rozrywki” gwarantowane!

Przed trudnym zadaniem staje teraz nowo wybrany Zarząd BKS-u. Aby mieć jako taki komfort działania muszą być spełnione m.in. takie warunki, jak pozwalająca na spokojne prowadzenie działalności pomoc finansowa ze strony Miasta (oraz ewentualnych sponsorów), możliwość bezpośredniego i zgodnego z potrzebami dostępu do miejskich obiektów sportowych, oraz warunek najważniejszy – całkowite odsunięcie od ingerencji w statutową działalność Klubu największego szkodnika, czyli obecnego (jeszcze?) zarządcę MOSiR-u.

Bocheński Klub Sportowy swoją wieloletnią działalnością zasłużył sobie na to, by być szanowany i uczciwie traktowany. Wychował wielu wspaniałych sportowców i obywateli naszego miasta. Nie powinni o tym zapominać zwłaszcza ci, którzy teraz wpisują się na karty historii… Stąd mój apel do rządzących miastem i Klubem z okazji 95-tej rocznicy powstania BKS-u:

W kilkusetletniej historii Bochni otrzymaliście teraz te swoje, przysłowiowe „5 minut”, więc postarajcie się już nie spieprzyć tego, na co tysiące obywateli Naszego Miasta pracowało przez blisko sto lat!

Nowemu Zarządowi Klubu życzę samych sukcesów, jednocześnie zastrzegając sobie prawo do recenzowania Jego działalności. (jzawada)

W poniższym tekście postaram się, jednym przypomnieć, innym przybliżyć wieloletnie perturbacje i zawirowania powstałe wokół ciągle kontrowersyjnej i nie do końca uregulowanej fuzji Bocheńskiego Klubu Sportowego i Miasta Bochnia oraz Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji, w kontekście niedawno podjętej przez Radę Miasta uchwały…

Całe dwadzieścia lat trzeba było czekać, by jeden z podstawowych zapisów umowy zawartej w 1995 roku między władzami samorządowymi Bochni i Bocheńskim Klubem Sportowym stał się faktem, a w nazwie Klubu pojawił się przymiotnik MIEJSKI. Efektem ówczesnego porozumienia była ostatnia Uchwała Nadzwyczajnego Walnego Zebrania BKS-u z 13 grudnia 1995 r.

Odręczny odpis z oryginału Uchwały, znajdującego się w księgach wieczystych…

Nikt jednak nie przewidział tego, co się wkrótce miało wydarzyć…Wskutek zaistniałych, całkowicie niezależnych od Klubu zmian i nie wywiązaniu się Miasta z umowy, skomunalizowany majątek już nie wrócił do Klubu. Nie powstał również szumnie zapowiadany Miejski Klub Sportowy, za to rozwiązany, na mocy tej właśnie umowy BKS… został ponownie Stowarzyszeniem Bocheński Klub Sportowy! I tylko „zapomniano” o umieszczeniu w nazwie Klubu słowa ‚bezdomny’ – bowiem na jego obiektach usadowił się nowo powstały MOSiR.

Trzeba jednak uczciwie przyznać, że przez całe lata, aż do 2011 roku, Miasto całkiem rzetelnie wywiązywało się z części umowy dotyczącej pomocy finansowej dla Klubu jak i swobodnego, adekwatnie do potrzeb, korzystania z miejskiej infrastruktury sportowej. Dotyczyło to zarówno sekcji piłki nożnej, wspomaganej także przez kilku pomniejszych, prywatnych sponsorów, jak i oddzielnie i szczodrze sponsorowanej przez firmę STALPRODUKT S.A. sekcji piłki ręcznej, grającej z powodzeniem w I lidze.

Niestety, potem nastąpiła bocheńska „dobra zmiana”. Nowi, lokalni „wybrańcy ludu” pokazali swoją „moc”… Magistracka władza bezpardonowo zaatakowała Zarząd BKS-u, zarzucając społecznie pracującym działaczom malwersację i sprzeniewierzenie miejskich dotacji na klubową działalność. Jednakże już wkrótce, po wnikliwym rozpatrzeniu zarzutów okazało się, że pieniądze co do złotówki wydano na potrzeby sekcji, choć bezsporną winą zarządzających klubowymi finansami była zbytnia niefrasobliwość i, w kilku przypadkach, niewystarczająca znajomość, czy też mylna interpretacja obowiązujących przepisów, dotyczących finansowania sportu amatorskiego. Rozliczenia te zostały uznane przez skarbnika Miasta za nieprawidłowe i są sukcesywnie zwracane. Do chwili obecnej dług Klubu zmniejszył się o ponad dwie trzecie. Dla tzw. opinii publicznej liczył się jednak konkretny przekaz – klubowi działacze to złodzieje! Nieważne, że ci odsądzani od czci i wiary ludzie włożyli mnóstwo serca, wysiłku i własnych pieniędzy na rzecz Klubu i sportowej młodzieży naszego miasta. Nieważne, że byli wśród nich ogólnie szanowani pracodawcy i właściciele prywatnych bocheńskich firm, których już nikt nie namówi do społecznej działalności i przekazywania na nią własnych pieniędzy. Nieważne… Przecież tylko „władza” jest nieomylna i nie popełnia błędów…

Bo któż odważy się powiedzieć, że popełniono błąd oddając fotel wiceburmistrza pewnej pani, która, prócz kilku wybitnych 🙂 osiągnięć, miała także olbrzymie „zasługi” w rozwaleniu bocheńskiej piłki ręcznej. „Skuteczność” jej działań była porażająca! Wizyta u prezesa„Stalproduktu” była tego najlepszym przykładem. Hojnemu dotychczas, długoletniemu mecenasowi bocheńskiego sportu próbowała „doradzać” jak i na co ma wydawać zakładowe pieniądze (sic!). Efekt? Całkowite wycofanie się największego bocheńskiego zakładu pracy i zarazem pracodawcy z finansowania nie tylko I-ligowej piłki ręcznej, ale i w ogóle bocheńskiego sportu! Skończyły się marzenia o handbalowej ekstraklasie, rozbita sekcja została „wcielona” do MOSiR-u. Ale obowiązywała popularna przyśpiewka: „Polacy, nic się nie stało”… I w  taki oto sposób doszliśmy do „centrum zarządzania” bocheńskim sportem o nazwie Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji…

Rozmawiałem niedawno z jednym z byłych burmistrzów naszego miasta. Poprosiłem, by mi wytłumaczył dlaczego za czasów jego rządów nie było jakichś większych problemów i nieporozumień na linii MOSiR – BKS, w budżecie zabezpieczano pieniądze na statutową działalność Klubu, zaś z boisk i pozostałych miejskich obiektów sportowych piłkarze  BKS-u (również oldboje) mogli korzystać stosownie do potrzeb i bez szczególnych ograniczeń –  oczywiście po wcześniejszym uzgodnieniu. Odpowiedź była prosta: – po pierwsze nikt nie negował roli i potrzeby wspomagania działalności zasłużonego dla miasta Klubu, po drugie zaś zarządzająca miejskimi obiektami sportowymi dyrektorka MOSiR-u dostawała polecenie i musiała je wykonać! Banalnie proste, choć… być może sugerujące zamianę ról obecnie wydającego z wykonującym polecenie…

Ale o tym i innych sprawach już wkrótce, w kolejnym odcinku podsumowań… (jzawada)