Pierwsze bocheńskie klubu sportowe powstawały dzięki spontanicznej inicjatywie lokalnych, wielodzietnych rodzin, z dominującą rolą „klanu” Regułów – Henryka i jego sześciu synów, założycieli Bocheńskiego Klubu Sportowego. Z czasem stało się to tradycją, a nawet normalnością, iż w drużynie piłkarskiej prawie zawsze grało kilku facetów o tym samym nazwisku i rodowodzie. Kiedy ojciec kopał piłkę w towarzystwie braci, to naturalną koleją rzeczy, synowie szli w ich ślady, bo każdy z nich chciał spełnić swoje sportowe marzenia.

Do Regułów, Zychów, Mastajów dołączyli również Biernatowie.

Jan Biernat (1910 – 2002), wraz z czterema braćmi, karierę piłkarską zaczynał w latach trzydziestych ub. wieku w klubie o nazwie KS „Jaskółka” Bochnia, by później kontynuować ją w BKS Bochnia, aż do 1939 roku.

Tuż po zakończeniu drugiej wojny światowej został działaczem Bocheńskiego Klubu Sportowego i kierownikiem drużyny piłkarskiej. Funkcję tę pełnił w latach 1945-57. Wtedy to, w nowo powstałym Podokręgu Piłki Nożnej w Bochni został weryfikatorem w Komisji Gier i Dyscypliny, później długoletnim członkiem Zarządu Podokręgu.

Jan Biernat był człowiekiem bardzo skromnym, o wielkiej kulturze osobistej, pozytywnie nastawionym do ludzi. Zawsze służył pomocą, doświadczeniem i dobrą radą zawodnikom, sędziom i działaczom. Był wielkim pasjonatem sportu, który dla Niego do końca życia był siłą dającą zdrowie i energię.

Jednym z Jego synów jest Wiesław. Urodzony w 1943 roku w Bochni, sportowe pasje przejął po Ojcu.

Jako zawodnik, pierwsze kroki stawiał w MKS Bochnia, będąc jeszcze uczniem bocheńskiego I LO. Z „dorosłą” piłka spotkał się podczas pełnienia służby wojskowej. Był zawodnikiem pierwszego zespołu „Stoczniowca” Gdańsk, występując na pozycji lewego obrońcy. Po odbyciu służby powrócił do rodzinnego miasta zasilając drużynę BKS-u Bochnia.

Po kilku latach gry w bocheńskim zespole, dalszą karierę zawodniczą poświęcił dla pracy szkoleniowej, zostając trenerem drużyny seniorów Bocheńskiego Klubu Sportowego. Jako absolwent krakowskiej AWF (kierunek nauczycielski) umiejętnie godził obowiązki nauczyciela bocheńskich szkół, z prowadzeniem treningów piłki nożnej w Klubie. Po dwuletniej pracy z seniorami, zajął się szkoleniem piłkarskiej młodzieży naszego Klubu.

W latach 1986-1996 szkolił kilka pokoleń młodych piłkarzy bocheńskich i okolicznych klubów. Niemal równolegle z praktyką trenerską i nauczaniem w szkole zdobywał szlify sędziego piłkarskiego, zaliczając pierwsze egzaminy na arbitra już w 1965 roku. Podnosząc stopniowo kwalifikacje, karierę sędziowską kontynuował do 1989 roku. Jako arbiter główny prowadził 72 mecze na poziomie drugiej ligi państwowej, w sumie zaś sędziował ponad 750 spotkań piłkarskich.

Aktywnie działał w administracji samorządowej oraz organizacjach społecznych. Wieloletni członek Prezydium Zarządu Małopolskiego Związku Piłki Nożnej. Były dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Szkolenia Sportowego Młodzieży w Krakowie – Nowej Hucie.

Pełnił wiele funkcji w Podokręgu Piłki Nożnej w Bochni, również jako wiceprezes, później prezes tegoż Podokręgu. Niestrudzony społecznik, autor wielu inicjatyw mających na celu zapewnienie w miarę spokojnej egzystencji Bocheńskiemu Klubowi Sportowemu i stabilizacji, często napiętych stosunków na linii Klub – Miasto. (jzawada)