Zgodnie z obietnicą przypominam ciąg dalszy historii o tym, jak Miasto weszło w posiadanie obiektów przy ul.Parkowej – artykuł z 2011 roku… Poczytać warto!   (jzawada)

Minął okres ochronny jaki wyznaczyłem sobie( i nie tylko), a dotyczący kontrowersji związanych z przejęciem majątku BKS-u przez Miasto w 1995 roku. Pisałem już o tym ( Jak uwłaszczano majątek BKS-u) – teraz czas na szczegóły.

Proszę zwracać uwagę na kolorowane zaznaczenia treści zeskanowanych dokumentów!

Krótkie przypomnienie :  Rok 1995 – ówczesny Zarząd  Bocheńskiego Klubu Sportowego, nie widząc możliwości dalszego, samodzielnego funkcjonowania Klubu, po wielu rozmowach z władzami miasta, zwołuje Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków Stowarzyszenia BKS. W uzgodnieniu z przedstawicielami ówczesnego burmistrza Bochni walne zebranie podejmuje uchwałę o rozwiązaniu stowarzyszenia i wejściu z posiadanym majątkiem ( dwie działki – ok.34 arów łącznie, wraz z budynkiem klubowym ), do mającej powstać spółki akcyjnej pod nazwą Miejski Klub Sportowy.  ( Uchwała Walnego Zebrania BKS z dnia 13.12.1995 r.)

Stowarzyszenie przestało istnieć, zaś w  niedługim czasie okazało się, że i zapowiadana spółka  nie powstanie (względy finansowe), więc Miasto wykorzystało okazję i postanowiło pozyskać majątek niedoszłego wspólnika, powierzając (dziesięć miesięcy po rozwiązaniu!) rolę likwidatorów majątku klubowego b. prezesowi i jednemu z b. członków zarządu BKS-u. I właśnie wtedy złamano ustalenia podjęte uchwałą walnego zebrania. Ustawa o stowarzyszeniach z dn.07.04.1989r. Art. 38. ” Majątek zlikwidowanego stowarzyszenia przeznacza się na cel określony w statucie lub w uchwale walnego zebrania członków (zebrania delegatów) o likwidacji stowarzyszenia. W razie braku postanowienia statutu lub uchwały w tej sprawie, sąd orzeka o przeznaczeniu majątku na określony cel społeczny.”  A w statucie pisze:Mianowani likwidatorzy tymczasem d a r o w a l i  Miastu klubowy majątek. Kto ich do tego upoważnił? – prawomocna i jedynie obowiązująca w/w Uchwała Walnego Zebrania ani słowem nie wspomina o jakiejkolwiek darowiźnie!  Wręcz przeciwnie – ZOBOWIĄZUJE Zarząd Klubu do wykonania ustaleń podjętych na tym zebraniu!!! Odręczny (skrócony) odpis dokumentu znajdującego się w Sądzie Rejonowym w Bochni, dokonany przez radnego miejskiego J.B.: Warto przy okazji wspomnieć, że „komunalizacja”  a  „darowizna”  to dwie całkiem różne sprawy.

W dziesięć miesięcy po rozwiązaniu stowarzyszenia został sporządzony akt notarialny, w którym notariusz i likwidatorzy  powołują się właśnie na ten artykuł nr.38  z ustawy o stowarzyszeniach  jako podstawę prawną aktu darowizny.   

W tym kontekście nie dziwi  fakt ukrywania  kluczowego dokumentu tej sprawy – Uchwały Walnego Zebrania BKS-u z dnia 13.12.1995r.

Pismo z Urzędu Miasta z podpisami obecnego burmistrza Bochni i jego zastępczyni, informuje o tym, że Miasto nie posiada w/w dokumentu.  Nie mam podstaw, by nie wierzyć p.burmistrzowi, ale tym właśnie dokumentem posługiwała się pani wiceburmistrz na ostatnim walnym zebraniu BKS-u ( nagranie TV Moja Bochnia oraz dyktafony), cytując wyrwane z kontekstu zdania w obecności kilkudziesięciu osób na sali. Wg. mojej wiedzy, dokument ów, będący własnością Bocheńskiego Klubu Sportowego został  „uwięziony” w sejfie MOSiR-u przy ul. Parkowej w czasach, gdy jeszcze w budynku klubowym równolegle funkcjonowały obydwa podmioty, zarówno MOSiR, jak i BKS. . W jaki sposób się tam znalazł – pozostaje „słodką tajemnicą” pewnych osób. Najzwyklejsza konfrontacja odpisu uchwały z oryginałem pozwoli rozwiać wszystkie wątpliwości – czy „wejście z posiadanym majątkiem” oznacza to samo co „darowizna”.

Oto akt notarialny wraz z mapką b.nieruchomości BKS-u, wycenionych w akcie „darowizny” na „zawrotną” kwotę pięćdziesięciu tysięcy złotych!!!   

P.s. Ustawa z dnia 07.04.1989  „Prawo o stowarzyszeniach”

Art. 38. Majątek zlikwidowanego stowarzyszenia przeznacza się na cel określony w statucie lub w uchwale walnego zebrania członków (zebrania delegatów) o likwidacji stowarzyszenia. W razie braku postanowienia statutu lub uchwały w tej sprawie, sąd orzeka o przeznaczeniu majątku na określony cel społeczny.